汉语 趣谈

汉语 趣谈

อักษรมงคล 8 ประการ

( zhōng ) ( xiào ) ( rén ) ( ài )
       
( lǐ ) ( yì ) ( lián ) ( chǐ )
       


8 คำนี้ เป็นคำที่ชาวจีนสมัยก่อนได้รับการอบรมให้ยึดมั่นปฏิบัติเพื่อเป็นหลักธรรมสำคัญประจำใจตลอดชีวิต จึงจะสมชื่อที่ว่าเป็นผู้ที่มีการศึกษาดี ซึ่งแต่ละคำก็มีหลักธรรมที่น่าจดจำและนำไปปฏิบัติตาม เมื่อครั้งก่อนได้นำเสนอไปแล้ว 4 คำ ดังนี้

( zhōng ) ( xiào ) ( rén ) ( ài )

ครั้งนี้จะได้นำเสนออีก 4 คำ สุดท้าย คือ

( lǐ ) หมายถึง ขนบธรรมเนียมและพิธีกรรรมอันเป็นที่นิยมว่าถูกต้องและงดงามในสังคมที่ตกทอดมาแต่โบราณ

( yì ) หมายถึง สัจจะ 1 ในคุณธรรม 8 ข้อ ของชาวจีนที่แสดงออกด้วยความยึดมั่น ไม่ทิ้งเพื่อนในยามยากหรือในยามมีภัยและต่อสู้เพื่อความถูกต้องอย่างเด็ดเดี่ยว

( lián ) หมายถึง ความสันโดษมักน้อยความไม่โลภซึ่งเป็นคุณธรรมของขุนนางจีนสมัยโบราณ และเป็นคุณธรรมที่หล่อเลี้ยงความซื่อสัตย์สุจริตของชาวจีน

( chǐ ) หมายถึง ความละอายคล้ายหิริโอตัปปะคนที่มีความละอายใจอยู่ในกมลสันดาลนั้นก็จะมีหลักเหนี่ยวรั้งจิตใจไม่ให้กระทำใดๆไปตามกิเลสทะยานอยากของตน

สุภาษิตจีนน่ารู้

无 道 人 之 短,无 说 己 之 长。

wú dào rén zhī duǎn, wú shuō jǐ zhī zhǎng.



施 人 慎 勿 念,受 施 慎 勿 忘。

shī rén shèn wù niàn, shòu shī shèn wù wàng.



世 誉 不 足 慕,唯 仁 为 纪 纲。

Shì yù bù zú mù, wéi rén we2i jì gāng.



隐 心 而 后 动,谤 议 庸 何 伤?

Yǐn xīn ér hòu dòng, bàng yì yōng hé shāng?



无 使 名 过 实,守 愚 圣 所 臧。

Wú shǐ míngguò shí, shǒu yú shèng suǒ zāng.



在 涅 贵 不 淄,暧 暧 内 含 光。

Zài niè guì bù zī, ài ài nèi hán guāng.



柔 弱 生 之 徒,老 氏 诫 刚 强。

Róuruò shēng zhī tú, lǎo shì jiè gāng qiáng.



硁 硁 鄙 夫 介,悠 悠 故 难 量。

Kēng kēng bǐ fū jiè, yōu yōu gù nán liàng.



慎 言 节 饮 食,知 足 胜 不 祥。

Shèn yán jié yǐnshí, zhī zú shèng bù xiáng.



行 之 苟 有 恒,久 久 自 芬 芳。

Xíng zhī gǒu yǒuhéng, jiǔ jiǔ zì fēnfāng.




อย่ากล่าวถึงความชั่วของผู้อื่น
การช่วยเหลือผู้อื่นนั้นไม่ต้องจดจำไว้
ชื่อเสียงภายนอกนั้นไม่เป็นสิ่งที่น่าใฝ่ใจ
การถ่อมตนนั้นเป็นสิ่งที่นักปราชญ์สรรเสริญ
แล้วความงามนั้นก็จะเป็นที่ประจักษ์
คำนินทานั้นมิอาจให้ร้ายคนได้
คนใจเย็นและใจกว้างต่างหากจึงเป็นสิ่งล้ำลึกที่หยั่งได้ยาก
ความสันโดษนั้นเหนือกว่ามงคลทั้งปวง
อย่าพูดถึงความดีของตัว
แต่หากได้รับความช่วยเหลือจากใครลืมไม่ได้เป็นอันขาด
มีแต่ความดีเท่านั้นที่ควรยึดเป็นหลักของชีวิต
ความรุ่งเรืองนั้นไม่พึงนำมาโอ้อวด
ทำการใดให้รอบคอบไว้ก่อน
ความอ่อนน้อมเป็นลักษณะของปุถุชนที่กล้าด้วยมานะ
ระมัดระวังในคำพูด มัธยัสในการกินอยู่
ถ้ายึดมั่นปฏิบัติด้วยความเพียร นานเข้าก็เกิดความหอมหวลขึ้นเอง